← मागील अभंग (3)
पुढील अभंग (5) →

देवाच्या रूपाची स्तुती करताना...

Published on: 11 Jul 2025, 06:06 AM

परिस्थिती / संदर्भ:

श्रीहरिस नानाविध अलंकाराने सजवलेले पाहून, न राहवून तुकोबांच्या मुखातून त्यांच्या भावना नकळतपणे व्यक्त होत आहेत...

पहा पुढील अभंगात तुकोबा काय म्हणतात ते...
Get Started

अभंग क्रमांक: ४


राजस सुकुमार मदनाचा पुतळा । रविशशिकळा
लोपलिया ।।
कस्तुरी मळवट चंदनाची उटी । रुळे माळ
कंठीं वैजयंती ।।
मुगुट कुंडले श्रीमुख शोभलें । सुखाचें ओतलें
सकळ ही ।।
कासे सोनसळा पांघरे पाटोळा । घननीळ सांवळा
बाइयांनो ।।
सकळ ही तुम्ही व्हा गे एकीसवा । तुका म्हणे जीवा
धीर नाहीं ।।

अर्थ:
तुकोबा पुढे म्हणतात म्हणतात हे देवा पांडुरंगा, हे विठ्ठला तुझे रूप, तुझे सौंदर्य म्हणजे जणूकाही एक मदनाचा पुतळाच असून एखाद्या सुकुमार राजासारखाच ते आहे. अशा या तुझ्या मोहक रूपापुढे रवि-शशी देखील लोप पावले असून त्यांचे सौंदर्य देखील पूर्णपणे हारपत चालले आहे.
ते म्हणतात तुझी सुंदर अशी मळवट कस्तुरीने भरलेली असून तुझ्या सर्वांगाला चंदनाच्या उटीचा लेप लावलेला आहे आणि गळ्यात सुंदर अशी वैजयंती माळ अतिशय प्रेमाने रुळते आहे. आणि तुझ्या डोईवर असलेल्या मुगुटाने आणि कानी असलेल्या कुंडलांनी आधीच लोभस असेलल्या तुझ्या श्रीमुखास अधिकच शोभा मिळवून दिली आहे. त्यांच्यामुळे तुझे श्रीमुख अतिशयच प्रतिभावान वाटत आहे.
किंबहुना या सर्वामुळे तुझे श्रीमुख एवढे शोभून दिसत आहे की जणूकाही ते सुखाचेच ओतले आहे, म्हणजेच सुखाने काठोकाठ भरलेले आहे असेच वाटावे.
तसेच कासेला लावलेली सोनेरी सळा आणि त्यावर पांघरलेले पाटोळे यांमुळे तुला अधिकच रुपवंत बनवत आहे. शोभिवंत केले आहे. आणि येथे जमलेल्या बहुतेकांच्या मनाचा ते ठाव घेत आहे.
आणि मला विचारशील तर माझी अवस्था त्याहूनही बिकट होत चालली आहे. कारण असे हे तुझे लाघवी, घननीळे आणि सावळे रूप माझ्या मनाला एवढे भूल घालत आहे की ते क्षणाक्षणाला अधिकच तुझ्या मोहात पाडत आहे. आणि तुझ्या प्रेमात पाडण्यास अक्षरशः विवश करत आहे. आणि त्यास आवर घालणे माझ्यासाठी आता अवघड होत चालले आह... Read More
← मागील अभंग (3)
पुढील अभंग (5) →
Follow (0)
Subscribe (0)
Views (0)
कृपया करून आपल्या प्रतिक्रिया नोंदवा. त्या आमच्यासाठी बहुमूल्य आहेत.
Comments

No comments yet. Be the first to comment!