तुकाराम महाराज पुढे म्हणतात हे रखुमाईच्या पती, हे सोयरिया, आता माझे डोळे सदा तुझ्या मूर्तीवरच खिळून राहो, त्यांत सदैव तुझेच रूप जडो, नित्य तेच यापुढे माझ्या डोळ्यात साचून राहो.
कारण तुझे रूप, तुझे नाम किंबहुना तुझे सर्वकाहीच अतिशय गोड आहे. किंबहुना ते एवढे गोड आणि लाघवी आहे की तेच मला सर्वकाळ प्रेम देते, माझ्यावर सदैव प्रेमाचा वर्षाव करते.
तुझ्या नामाच्या उच्चाराने (कोण जाणे कसे काय ते) मला आपोआपच अंतर्बाह्य प्रेमाची प्रचिती येते. आपण सदासर्वकाळ प्रेमातच न्हाऊन निघत आहोत असेच मला वाटत राहते.
त्यामुळे हे विठूमाऊली, हे पांडुरंगा तू मला यापुढे असाकाही वर दे की तू नित्यनिरंतर असाच माझ्या हृदयात संचारून राहशील. तेथे सदैवच भरून राहशील. आणि मला तुझ्या या प्रेमपाशात जखडून ठेवशील.
आणि ह्यापल्याड मला आता काहीही नको. किंबहुना ह्यापलिकडे माझे तुझ्याकडे काहीही मागणे नाही.
कारण हे आई, हे विठुमाऊली तुझ्यापायीच माझे सर्व सुख दडलेले असून तेथेच मला सर्वसुखाचा ठेवा सापडला आहे आणि तेथेच मला खरे सुख, खरे समाधान देखील लाभते. आणि ह्याची मला आता वारंवार प्रचितीच येऊ लागली आहे.
अभंग ३ ...
Read More
तुकाराम महाराज पुढे म्हणतात हे रखुमाईच्या पती, हे सोयरिया, आता माझे डोळे सदा तुझ्या मूर्तीवरच खिळून राहो, त्यांत सदैव तुझेच रूप जडो, नित्य तेच यापुढे माझ्या डोळ्यात साचून राहो.
कारण तुझे रूप, तुझे नाम किंबहुना तुझे सर्वकाहीच अतिशय गोड आहे. किंबहुना ते एवढे गोड आणि लाघवी आहे की तेच मला सर्वकाळ प्रेम देते, माझ्यावर सदैव प्रेमाचा वर्षाव करते.
तुझ्या नामाच्या उच्चाराने (कोण जाणे कसे काय ते) मला आपोआपच अंतर्बाह्य प्रेमाची प्रचिती येते. आपण सदासर्वकाळ प्रेमातच न्हाऊन निघत आहोत असेच मला वाटत राहते.
त्यामुळे हे विठूमाऊली, हे पांडुरंगा तू मला यापुढे असाकाही वर दे की तू नित्यनिरंतर असाच माझ्या हृदयात संचारून राहशील. तेथे सदैवच भरून राहशील. आणि मला तुझ्या या प्रेमपाशात जखडून ठेवशील.
आणि ह्यापल्याड मला आता काहीही नको. किंबहुना ह्यापलिकडे माझे तुझ्याकडे काहीही मागणे नाही.
कारण हे आई, हे विठुमाऊली तुझ्यापायीच माझे सर्व सुख दडलेले असून तेथेच मला सर्वसुखाचा ठेवा सापडला आहे आणि तेथेच मला खरे सुख, खरे समाधान देखील लाभते. आणि ह्याची मला आता वारंवार प्रचितीच येऊ लागली आहे.
अभंग ३
Show Less
Comments
No comments yet. Be the first to comment!