अभंग क्रमांक: ३१७

पूर आला आनंदाचा । लाटा उसळती
प्रेमाच्या ।।
बांधू विठ्ठल सांगडी । पोहूनि जाऊ
पैल थडी ।।
अवघे जन गडी । घाला उडी
भाईंनो ।।
हे तो नाही सर्वकाळ । अमूप आनंदाचे
जळ ।।
तुका म्हणे थोरा पुण्यें । ओघ आला
पंथे येणे ।।