अभंग क्रमांक: ३१५

स्तुती करू तरी नव्हेचि या वेदा । तेथे माझा
धंदा कोणीकडे ।।
परी हे वैखरी गोडावली सुखे । रसना रस
मुखे इच्छीतसे ।।
रूप वर्णावया कोठे पुरे मती । रोमी होती जाती
ब्रह्मांडे ही ।।
तुका म्हणे तूच ऐसा एक साचा । ऐसी तंव वाचा
जाली नाही ।।