अभंग क्रमांक: ३१

तेलणीशी रुसला वेडा । रागें कोरडें
खातो भिडा ।।
आपुलें हित आपण पाही । संकोच तो न
धरी कांहीं ।।
नावडे लोकां टाकिला गोहो । बोडिले डोकें
सांडिला मोहो ।।
शेजारणीच्या गेली रागें । कुत्र्यांनी घर
भरिलें मागें ।।
पिसारागें भाजिलें घर । नागविलें तें
नेणे फार ।।
तुका म्हणे वांच्या रागें । फेडिलें सावलें
देखिलें जगें ।।