अभंग क्रमांक: २६२

इच्छावें तें जवळी आलें । काय बोले
कारण ।।
नामरूपीं पडिली गांठी । अवघ्या गोष्टी
सरल्या ।।
मुकियाचे परी जीवीं । साकर जेवों
खादली ।।
तुका म्हणे काय बोले । आतां भलें
मौन्य ची ।।