अभंग क्रमांक: २६१

भाव धरी तया तारील पाषाण । दुर्जना सज्जन
काय करी ।।
करितां नव्हे नीट श्वानाचे हे पुच्छ । खापरा परीस
काय करी ।।
निंबाचिया झाडा साखरेचे आळे । बीज तैसे फळे
येती तया ।।
तुका म्हणे वज्र भंगे एकवेळ । कठीण हा
खळ तयाहूनी ।।
दुर्जन