अभंग क्रमांक: २५९

नटनाट्ये अवघें संपादिलें सोंग । भेद दाऊं रंग
न पालटे ।।
मांडियेला खेळ कौतुके बहुरूप । आपुलें स्वरूप
जाणतसों ।।
स्फटिकाची शिळा उपाधि न मिळे । भाव दावी पिवळे
लाल संगे ।।
तुका म्हणे आम्ही या जनाविरहित । होऊनि निश्चिंत
क्रीडा करूं ।।