अभंग क्रमांक: २५०

करिसी ते देवा करी माझे सुखे । परी मी त्यासी मुखे
न म्हणे संत ।।
जया राज्य द्रव्य करणे उपार्जना । वश दंभमाना
इच्छे झाले ।।
जग देव परी निवडीन निराळे । ज्ञानाचे आंधळे
भारवाही ।।
तुका म्हणे भय न धरी मानसी । ऐशियाचे विशी
करिता दंड ।।