अभंग क्रमांक: २४१

काळें खादला हा अवघा आकार । उत्पित्तसंहारघडमोडी
।।
बीजे तो अंकुर आच्छादिला पोटीं । अनंता सेवटीं
एकाचिया ।।
तुका म्हणे शब्दें व्यापिलें आकाश । गुढार हें कैसे
कळों नये ।।