अभंग क्रमांक: २२६

तुजविण मज कोण वो सोयरे । आणिक दुसरे
पांडुरंगा ।।
लागलीसे आस पाहतूसे वास । रात्री वो दिवस
लेखी बोटे ।।
काम गोड मज न लगे हा धंदा । तुका म्हणे सदा
हेचि ध्यान ।।