अभंग क्रमांक: २२५

भक्तप्रतिपाळे दीन वो वत्सले । विठ्ठले कृपाळे
होसी माये ।।
पडिला विसर माझा काय गुणे । कपाळ हे उणे
काय करू ।।
तुका म्हणे माझे जाळुनि संचित । करी वो उचित
भेट देई ।।