अभंग क्रमांक: २२०

जातो वाराणसी । निरवी गाई
घोडे म्हैसी ।।
गेलों येतों नाहीं ऐसा । सत्य मानावा
भरवसा ।।
नका काढूं माझीं पेवें । तुम्हीं वरळा
भूस खावें ।।
भिकारियाचे पाठीं । तुम्ही घेउनि
लागा काठी ।।
सांगा जेवाया ब्राम्हण । तरी कापा
माझी मान ।।
वोकलिया वोका । म्यां खर्चिला
नाहीं रुका ।।
तुम्हीं खावें ताकपाणी । जतन करा
तूपलोणी ।।
नाहीं माझे मनीं । पोरें रांडा
नागवणी ।।
तुका म्हणे नीट । होतें तैसें
बोले स्पष्ट ।।