अभंग क्रमांक: २०७

पतनासी नेती । तिचा खोटा
स्नेह प्रीती ।।
विधीपुरते कारण । बहु वारावे
वचन ।।
सर्वस्वासी नाडी । ऐसी लाघवाची
बोडी ।।
तुका म्हणे दुरी । राखता हे
तेचि बरी ।।