अभंग क्रमांक: २००

भवसागर तरता । का रे करीतसा चिंता ।पैल उभा दाता । कटी कर
ठेवूनिया ।।
त्याचे पायी घाला मिठी । मोल नेघे जगजेठी ।भाव एकासाठी । खांदा वाहे
आपुल्या ।।
सुखे करावा संसार । न सांडावे दोन्ही वार ।दया क्षमा घर । चोजवीत
येतील ।।
भुक्तिमुक्तीची चिंता । दैन्य नाही दरिद्रता । तुका म्हणे दाता । पांडुरंग वोळगिल्या ।