अभंग क्रमांक: २०१

जे का रंजले गांजले । त्यांसी म्हणे
जो आपुले ।।
तोचि साधू वोळखावा । देव तेथेचि
जाणावा ।।
मृदू सबाह्य नवनीत । तैसे सज्जनांचे
चित्त ।।
ज्यासि आपंगिता नाही । त्यासि धरी
जो हृदयीं ।।
दया करणे जे पुत्रासी । तेचि दासा
आणि दासी ।।
तुका म्हणे सांगू किती । त्याचि भगवंताच्या
मूर्ती ।।