अभंग क्रमांक: १७९

दाता नारायण । स्वयें भोगिता
आपण ।।
आता काय उरले वाचे । पुढे शब्द
बोलायाचे ।।
देखती जे डोळे । रूप आपले
ते खेळे ।।
तुका म्हणे नाद । जाला अवघा
गोविंद ।।