अभंग क्रमांक: १६४

धिग जिणे जो बाइल आधीन । परलोक मान
नाहीं दोन्ही ।।
धिग जिणे ज्याचे लोभावरी मन । अतीतपूजन
घडेचिना ।।
धिग जिणे आळस निद्रा जया फार । अमित आहार
अघोरिया ।।
धिग जिणे नाही विवेक वैराग्य । झुरे मानालागी
साधुपणा ।।
तुका म्हणे धिग ऐसे झाले लोक । निंदक वादक
नरका जाती ।।