अभंग क्रमांक: १२३

सोनियाचें ताट क्षीरीनें भरिलें । भक्षावया दिलें
श्वाना लागीं ।।
मुक्ताफळहार खरासि घातला । कस्तुरी सुकराला
चोजविली ।।
वेदपरायण बधिरा सांगे ज्ञान । तयाची ते खुण
काय जाणे ।।
तुका म्हणे ज्याचें तो चि एक जाणे । भक्तीचें महिमान
साधु जाणे ।।