अभंग क्रमांक: ११२

देवाचे म्हणोनि देवीं अनादर । हें मोठें
आश्चर्य वाटतसे ।।
आतां येरा जना म्हणावें तें काई । जया भार
डोई संसाराचा ।।
त्यजुनी संसार अभिमान सांटा । जुलूम हा
मोटा दिसतसे ।।
तुका म्हणे अळस करूनियां साहे । बळें कैसे पाहें
वांयां जाती ।।
अहित