अभंग क्रमांक: १११

धाकुट्याचे मुखी घांस घाली माता । वरी करी
सत्ता शहाणिया ।।
ऐसे जाणपणे पडले अंतर । वाढे तो तो
थोर अंतराय ।।
दोन्ही उभयंता आपणचि व्याली । आवडीची चाली
भिन्न भिन्न ।।
तुका म्हणे अंगापासूनि निराळें । निवडिलें बळें
रडते स्तनी ।।