अभंग क्रमांक: १०३

बोलीलो ते काही तुमचिया हिता । वचन नेणता
क्षमा किजे ।।
वाट दावी तया नलगे रुसावे । अतित्याई जीवे
नाश पावे ।।
निंब दिला रोग तुटाया अंतरी । पोभाळीता वरी
आत चरे ।।
तुका म्हणे हित देखण्यासी कळे । पडती आंधळे
कूपामाजी ।।