अभंग क्रमांक: ५२

देखोनि हरखली अंड । पुत्र जाला
म्हणे रांड ।।
तंव तो जाला भांड । चाहाड चोर
शिंदळ ।।
जाय तिकडे पीडी लोकां । जोडी भांडवल
थुंका ।।
थोर जाला चुका । वर कां
नाहीं घातली ।।
भूमि कांपे त्याच्या भारें । कुंभपाकाचीं
शरीरें ।।
निष्टुर उत्तरें । पापदृष्टी
मळिणचित्त ।।
दुराचारी तो चांडाळ । पाप सांगातें
विटाळ ।।
तुका म्हणे खळ । म्हणोनियां निषद्धि
तो ।।