अभंग क्रमांक: ४१

दुर्जनासि करी साह्ये । तोही लाहे
दंड हे ।।
शिंदळीच्या कुंटणी वाटा । संग खोत
खोट्याचा ।।
येर येरा कांचणी भेटे । आगी उठे
तेथुनी ।।
तुका म्हणे कापू नाके । पुढे आणिक
शिकविती ।।