अभंग क्रमांक: २९५

संत मांगे पाणी नेदी एक चूळी । दासीस अंघोळीस ठेवी पाणी ।। संतांसी देखोनी होय पाठमोरा । दासीचिया पोरा चुंबन देतो ।। संतांसी देखोनी करितो टवाळ्या । भावे धुतो चोळ्या दासीचिया ।।तुका म्हणे त्याच्या तोंडावर थुंका । जातो यमलोका भोगावया ।।