देवाची स्तुती करताना, त्याचे गोडवे गाताना...

अभंग क्रमांक: २९०

त्रैलोक्य पाळितां उबगला नाहीं । आमचें त्या काई
असे ओझें ।।
पाषाणाचे पोटीं बैसला दर्दुर । तया मुखीं चारा
कोण घाली ।।
पक्षी अजगर न करी संचित । तयासि अनंत
प्रतिपाळी ।।
तुका म्हणे तया भार घातलिया । उपेक्षीना दयासिंधु
माझा ।।