अभंग क्रमांक: २८८

मुखे बोले ब्रह्मज्ञान । मनी धन
आणि मान ।।
ऐसियाची करिता सेवा । काय सुख
होय जीवा ।।
पोटासाठी संत । झाले कलीत
बहुत ।।
विरळा ऐसा कोणी । तुका त्यासि
लोटांगणी ।।