अभंग क्रमांक: २७७

दुर्बळ हे अवघे जन । नारायणी
विन्मुख ।।
सांडोनिया हित जाती । पात्र होती
दंडासी ।।
सिदोरी ते पाप पुण्य । सवें सिण
भिकेचा ।।
तुका म्हणे पडिला वाहो । कैसा पाहा हो लटिक्याचा।।